Vorige Artikel 1 van 3 Volgende

Waarom ik doe wat ik doe

Ik hoop dat jullie heerlijk aan het genieten zijn van de vakantie!! Ik wel ☀️

Ik zag tijdens mijn vakantie in Oostenrijk op Facebook een leuk artikel voorbij komen met de kop: Waarom doe jij wat je doet?

Dacht dat t wel leuk zou zijn om me dit ook voor mezelf eens af te vragen en aan jullie te vertellen.
Waarom heb ik Pitou?
Volgens mij heb ik nog nooit verteld hoe en wat. Bij deze!

Ik kwam af en toe bij Bernadette, de toenmalige eigenaresse van Pitou om voor Yinn kleren te kopen. Bernadette was in t najaar van 2006 de winkel begonnen.
Omdat ik pas mijn moeder was verloren (hè wat naar om zo te schrijven...) en ik "alleen maar" via de Zuidzorg bij een lieve meneer poetste was ik op zoek naar meer. Yinn zat immers al op school. Ik vroeg af en toe aan Bernadette of ze niet iemand nodig had en op een gegeven moment zei ze ja!
Na de Zomervakantie van 2007 begon ik bij haar te werken en al snel vroeg ze of ik de winkel niet over wilde nemen. Wat ik? Ik die nooit die ambitie heb gehad? Ik die geen opleiding heeft gehad? Ik die enkel mama wilde worden en voor haar zieke moeder wilde zorgen, nu een eigen winkel? Maar eigenlijk vond ik t wel erg leuk en algauw zei ik JA!

Ik kwam in een gespreid bedje terecht, er was al een formule, er was al een klantenbestand, er was een pand met inrichting.
Nadat Bernadette me goed had ingewerkt begon ik op 1-1-2008 officieel als eigenaresse van Pitou.
Natuurlijk was alles in t begin nog onwennig, wie zijn de klanten, wie brengt er kleding, wat voor kleding, wat voor merken, wat moet je er voor vragen. Best moeilijk voor iemand die er totaal geen verstand van had.
Maar gaandeweg leerde ik de merken kennen, wist ik wat de nieuwwaarde was, leerde ik de klanten kennen, bouwde een band met ze op. Ik vond t leuk! Leuk om met kleding bezig te zijn, leuk om met klanten om te gaan, leuk om de zakken met kleding uit te zoeken, wat voor pareltjes zouden erin zitten?

Een groot voordeel aan eigen baas zijn is dat ik de openingstijden zelf kon bepalen. Ik was op de 1e plaats moeder, en wilde er dan ook 100% zijn voor Yinn. Dus besloot ik om de deur om 14.30 uur dicht te doen om haar zo van school te kunnen halen. Ook besloot ik om de schoolvakanties vrij te zijn, WAT EEN LUXE!!!!! Ja ik weet t maar al te goed, ik zit in een erg bevoorrechte positie. En hier ben ik ook erg dankbaar voor.

Over t algemeen is t superleuk om Pitou te hebben, maar soms zijn er dagen.... dat je met n mooie zomercollectie zit en t weer is zo slecht dat je weinig verkoopt... dat je klanten hebt die kleding inbrengen waar ze terecht trots op zijn want ze hebben het met heel veel plezier gedragen, maar wat je absoluut niet kan verkopen omdat t van enkele jaren geleden is... dat klanten je te duur vinden... En je wil zó graag de mooie kleding van de inbrengende klant verkopen om hen blij te maken en n leuke vergoeding uit te kunnen betalen. Dat zijn dagen dat je moedeloos wordt.
En dan de week erna, het weer slaat om, de verkoop gaat als een trein, je hebt fijne gesprekken met je klanten en dan denk je hier doe ik het voor!!
En dat is geweldig, je harde werken wordt beloond!

Ik heb zo'n leuke, lieve, vaste klantenkring opgebouwd. Wat is het fijn als ze blij zijn als ik na een vakantie weer open ben. Dat ze verrukt zijn over de nieuwe collectie. Dat ze blij naar huis gaan met hun aankopen. Dat ze me hun mooie, verdrietige, moeilijke dingen vertellen. En dat ik ook bij sommigen mijn verhaal kwijt kan. Hier haal ik zo veel energie uit, heerlijk gewoon!!

Ik vind t fijn om er voor zoveel klanten te kunnen zijn, om m'n steentje bij te dragen. Ik help de inbrengende klant om hun kleding te verkopen en ik help de kopende klanten aan "nieuwe" kleding. Hier doe ik het voor!

Ik merk dat ik de afgelopen jaren gegroeid ben met de winkel. Waar Bernadette nog merken als Esprit en Mexx innam ben ik daar al snel mee gestopt. Er zijn zoveel betere, duurdere merken die ik aangeboden krijg. Het zou zonde zijn als ik die ga weigeren voor de "mindere" merken. Ook merk ik dat de klant beter op de inbrengende kleding is gaan letten. Het is mooier, niet meer versleten, niet meer verwassen. Ik durf nu ook veel beter nee te zeggen tegen bepaalde items. Dit heb ik moeten leren hoor. Want wie ben ik om kleding te weigeren???? Maar als ik een verwassen trui aanneem, dan geef ik de inbrengende klant de hoop dat ze er geld voor krijgt, de kopende klant zal denken wat hangt daar nu voor rommel en mijn winkel krijgt een slechte naam. 3 minpunten!!

Wat ik als eigenaresse heb geleerd is dat ik het nooit iedereen voor de volle 100% naar de zin kan maken. De een vind de kleding veels te duur, de ander is verbaasd over de lage prijs. Dat laatste heb ik natuurlijk het liefste!
Ik vind zelf dat ik hele redelijke prijzen vraag, ik heb tenslotte geen kringloopwinkel. Ik heb een winkel met 2e hands MERKkleding uit het midden en hoog segment.
Eerlijkheid duurt het langst, ik ben altijd eerlijk, zal het eerlijk zeggen als iets niet zo mooi staat. Ik wil zelf ook eerlijk behandeld worden en vind het niet leuk als een klant met iets de winkel uitloopt wat haar niet staat. Ik wil dat m'n klanten er op hun mooist uit zien. Thuis krijgt ze te horen wat heb je je nu toch aan laten smeren, bij wie was dat en vervolgens krijg ik een slechte naam. Nee, eerlijkheid staat voorop.

Ik ben blij met mijn lieve, trouwe klanten, ik ben blij dat ze al ruim 10 jaar blijven komen. Ik ben blij met de steeds mooier wordende inbreng, ik ben blij met de hulp van Henriëtte, ik ben blij met het knusse pand, ik ben onwijs blij met de positieve reacties op de ingenomen kleding, en ik ben blij als ik klanten hoor zeggen dat ik nooit mag stoppen met de winkel omdat ze me niet kunnen missen!!

Voorlopig ga ik nog lekker door en dat zal zeker lukken met u, de inbrengende en kopende klant!!